Welkom op onze site

Ik ben Yolanda, moeder en stiefmoeder van in totaal 4 kinderen. Mijn huidige man en ik vormen een samengesteld gezin, beiden zijn we in het verleden gescheiden en hebben kinderen uit deze eerdere relaties. Ik heb 2 jongens, mijn man een dochter en een zoon en samen hebben we (nog) geen kinderen. In ons gezin zijn we dus beide ouder en stiefouder, dit vind ik zelf een vrij moeilijke combinatie. Als stiefvader of stiefmoeder kijk je vaak toch anders tegen de opvoeding aan dan de ouder zelf.

Mijn kinderen wonen fulltime bij ons, de omgangsregeling met hun vader is niet goed tot stand gekomen, we hebben niet de juiste weg in de bezoekregeling kunnen vinden. Mijn stiefkinderen wonen hier van vrijdag tot zondag en alle schoolvrije dagen en vakanties. De kinderen onderling kunnen redelijk goed met elkaar opschieten. Het is zoeken en meten naar de grenzen van elkaar, maar dat is met natuurlijke broertjes en zusjes ook. Voor mijn stiefkinderen is het erg moeilijk dat ze hier andere regels hebben dan bij hun moeder, de regels hier of daar, zijn niet beter of slechter, maar wel anders. De eerste omwisseldag is altijd erg moeilijk, voor hen en ook voor ons, er volgt een spel van grenzen verkennen en proberen te verleggen. Wanneer wij consequent zijn gaat het vrijwel meteen een stuk beter, en zeker de tweede dag is een stuk gezelliger.

Voor mijn man is het erg zwaar om zijn kinderen doordeweeks te moeten missen (dat is het natuurlijk ook voor moeder in het weekend) wat de nodige spanningen kan veroorzaken. Gelukkig kunnen hij en mijn kinderen het samen goed vinden.

Mijn kinderen vinden het stiefgezin erg moeilijk omdat ze telkens weer moeten wennen als hun stiefbroer en stiefzus er zijn en afscheid moeten nemen als deze weer gaan. Ze zijn geen familie van elkaar, maar ze beleven ons gezin wel als een geheel en missen de kinderen dan ook. Verjaardagen voelen incompleet, en het vieren van Sinterklaas en Kerst wordt hierdoor soms een paar dagen uitgesteld. Door de week is één de oudste en de ander de jongste, en in het weekend is ineens hun stiefzuster de jongste en stiefbroer de oudste. Ook voor hen is het dus telkens aanpassen en hun plek hervinden.

Voor mijzelf loopt ook niet alles altijd op rolletjes.  Ik zie het verdriet van mijn man, de worsteling van mijn en zijn kinderen, en zelf ben ik ook constant mijn plek in het geheel aan het zoeken. Het is een hele aanpassing zo ineens twee kant en klare kindjes met karakter in je gezin te krijgen. Anders dan dat je kindje van geboorte bij je is, en je zachtjes aan, aan hem (of haar) wennen kan. Rustig het karakter gevormd kan zien worden, en dit eventueel zelf nog bij kan sturen. Ze zijn al gewend aan bepaalde regels en gewoontes, waarin je niet drastisch kunt veranderen. En dan krijg je het verschil van opvoeding. Zijn kinderen hebben al een heel stuk mee gekregen op hun ouders manier, en die van mij op mijn manier. En zachtjesaan moet je het dan op een lijn krijgen, want in één gezin kunnen natuurlijk niet voor de kinderen verschillende regels gelden.

Kortom, het is best moeilijk om een samengesteld gezin te zijn. Je ziet, en hebt waarschijnlijk zelf ook al ervaren, in een stiefgezin loop je tegen heel andere zaken op dan in een "standaard" gezin.

Aan deze site heb ik een forum gekoppeld waar ik getracht heb een plek te creëren waar ouders en stiefouders (en eventueel belangstellenden) kunnen praten over de leuke en moeilijke kanten van het opvoeden van de kinderen en de relaties onderling.  Wil je zelf ook kletsen over deze zaken, dingen waar je tegen aan loopt, of heb je tips voor andere ouders dan zie ik je graag in ons forum . Ook als je alleen mee wilt lezen ben je natuurlijk van harte welkom. En suggesties blijven welkom .
Voor vragen en ideeën  kun je me bereiken via het contact formulier .
 

Graag tot ziens,

Groetjes Yolanda.